“Pisząc kredą na skale”

Wiersze pisane do poduszki,
Co żadnej nie macie wartości,
Czymże chciałybyście być i więcej?
Hm? Może jakim poematem?
Niedorzeczne.
Nic z was przecie nie zostanie,
Wyblakniecie wy wraz z czasem,
Zróbże więc łaskawie miejsce,
Na prawdziwą tu poezję!
Tych wspaniałych, co nie żyją,
Tych poważnych, co wciąż będą.
Idźcie precz brednie młodzieńcze,
I wróćmy do tego co spisane
w VI wieku już zostało.
I ponownie pod lupę weźmy
co już milion razy było brane.
(Bo to po prawdzie słuszne)